مضررات گازوییل

 

گازوئیل که در انگلیسی به آن سوخت دیزل نیز می گویند از مشتقات نفتی است که در گذشته ای نه چندان دور در خودرو ها و امروزه اغلب به عنوان سوخت خودروهای سنگین مورد استفاده قرار می گیرد.

گازوئیل بدست آمده از برج تقطیر همانند سایر فراورده های نفتی پاالیشگاهی حاوی مواد آروماتیک و انواع ترکیبات سولفوردار می باشد که از مهمترین آنها  می توان به انواع مرکاپتان، سولفید وغیره اشاره کرد، که وجود آنها در گازوئیل علاوه بر ایجاد خوردگی و فرسودگی زودرس و گسیختگی در تجهیزات، هنگام سوختن سبب می شود گاز سمی و خطرناک دی اکسید گوگرد  SO2 تولید شود.

این گاز علاوه بر مشکلات تنفسی برای انسان و سایر موجودات زنده، به دلیل قابلیت حل شدن در آب ، اسید تولید می کند که می توان به شکل گیری باران های اسیدی و پیامدهای زیست محیطی ناشی از آن منجرشود.

 

در خصوص تاثیرات بخارات گازوئیل بر سلامت انسان پژوهشگران انگلیسی در مطالعات خود به تاثیر مخرب آن بر اعصاب تنفسی و نحوه واکنش بدن نسبت به آن پی برده و به این ترتیب دلیل تفاوت واکنش بدن افراد به آلودگی هوا مشخص شد.

براساس مطالعات انجام شده توسط پزشکان ، ریه انسان دارای تعداد زیادی سنسورهای حسی بسیار دقیق است که قادر به انجام واکنش در برابر این مواد خواهد بود.این واکنش ها می تواند به صورت سرفه یا موارد این چنینی ظاهر شوند.

از سوی دیگر این سلول های عصبی می توانند در شرایط نامطلوب و خاص درگیر واکنش های تشدید شده قدرتمند مانند برونشیت یا آسم شوند علاوه بر آسیبهای اعالم شده بخارات گازوئیل می توان به سرطان زایی مواد آروماتیک موجود در آن اشاره نمود.

از دیگر مضرات حضورمواد آروماتیک در گازوئیل ناسازگاری مایع با پلاستیک ها یا لاستیکهای به کار رفته در حلقه های آبندی و شلنگها می باشد که باعث  خشک شدن، خوردگی و حل شدن آنها به مرور زمان می گردد.

با توجه به تفاوت درکوتاه بودن زنجیره هیدروکربن های موجود در گازوئیل نسبت به روغنها، به دلیل نداشتن خاصیت روانکاری از آنها به عنوان سوخت استفاده می گردد.

قابل ذکراست در برخی موارد برای بدست آوردن ویسکوزیته مناسب گاهاً به گازوئیل مواد پلیمری اضافه می نمایند، که باعث بالا رفتن مصنوعی ویسکوزیته می گردد. اما این امر روانکاری لازم را ایجاد نمی نماید و دیگر پارامترهایی که در صنعت برای یک روغن مورد نیاز است، همانند نقطه اشتعال که در زمان کارکرد دستگاه در دماهای بالا اهمیت پیدا می کند را تغییری نمی دهد.

تفاوت دیگر گازوئیل با روغنهای پایه که درصنعت به عنوان روغنهای حلشونده ازآن استفاده می شود، میزان اکسیداسیون زیاد آنها می باشد.

اغلب مواد شیمیایی با اکسیژن واکنش می دهند و چون روانکارها درمجاورت هوا کار می کنند، تمایل دارند با اکسیژن هوا ترکیب شوند، که این امر سبب تولید ترکیبات اسیدی و آلدئیدها می شود.

وجود این ترکیبات باعث ایجاد لاک، رسوبات قیری و غیر قابل حل می گردد.لذا همواره سعی    می شود در روغنها جهت مقاومت دربرابر اکسیداسیون از مواد اشباع نشده و آروماتیکها استفاده نگردد.

با توجه به توضیحات ذکر شده در خصوص مضرات استفاده ازگازوئیل به عنوان روان کننده درصنعت     می توان به معایب دیگری که می تواند در حین پروسه ایجاد گردد اشاره نمود :

  1. عدم شستشوی مناسب سطح کار و ته نشین سازی ذرات
  2. عدم روانکاری مناسب
  3. عدم صافی سطح و کاهش عمر ابزار
  4. افزایش میزان مصرف به دلیل تبخیر زیاد بر اثر حرارت ایجاد شده بین قطعه و ابزار
  5. نقطه اشتعال پایین و افزایش احتمال آتش سوزی
  6. کاهش سرعت برش
  7. بوی نامناسب و دود زیاد حاصل از حرارت ایجاد شده
  8. فرسایش زیاد الکترود بجای قطعه در پروسه اسپارک
  9. آسیب به رنگ و قطعات الستیکی دستگاه
  10. آسیبهای انسانی ناشی از آلودگی محیط کار(مشکلات تنفسی،حساسیت های پوستی، سرطان)

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.